En nee, ik wil er niet over praten.
Oke, ik geef het toe. Makkelijk is het niet.
Ik ben fan.
En alsof dat al niet erg genoeg is, dat dweperige vereren van iemand, is het in dit geval ook nog van een
schaap. Shaun het schaap.
En tja, ook al is het het allermafste, coolste, leepste en ook wel vertederendste schaap dat je ooit gezien hebt, het blijft een schaap.
Maar goed, is er één tekenfilmserie op tv met zoveel dolkomische, inventieve, oermelige grappen?
Nee.
De begintune blijft in je hoofd hangen als een hit van Frans Bauer, maar bij zoveel opgewektheid legt Fransje het makkelijk af. Onbewust blijf je het melodietje neurieen, zing je de woorden mee.
En omdat Shaun op Nickelodeon enige tijd schitterde in afwezigheid, en we hier aangewezen waren op de soms erg beroerde illegale kopieen op het net, zingen we hier in het Engels, het Duits en het Nederlands.
Over het gitaarmuziekje als het spannend wordt hebben we het maar niet. (Tun Tundundun tundundun tunduntun.)
Shaun is het favoriete programma van onze zoon van 3, maar heb je een excuus nodig om naar zon leuk schaap te kijken?
Wat mij betreft wordt Shaun voorgeschreven aan iedereen met een winterdip.
Dat schaap werkt beter dan prozac, lichttherapie, erover praten, en geneeskrachtige kruidenthee samen.
En het is nog gratis en zonder bijwerkingen ook.
I Love Shaun.